Gorączka złota na Alasce

Miejskie oblicze gorączki złota na Alasce

Krótko po 7 wybieramy się na spacer po mieście Skagway. W odróżnieniu od Dawsona została ona całkowicie odmieniona przez witryny sklepowe oferujące turystom wszelkiego rodzaju dobra luksusowe (zwłaszcza srebrną biżuterię, ale także futra, pamiątki itp.). Ci z nas, którzy szukają supermarketu, zmuszeni są przejść główną ulicą, a następnie poprosić o pomoc kogoś z okolicy. Znajduje się na całkowicie drugorzędnej ulicy, dobrze ukrytej przed oczami większości. W Skagway sklepy jubilerskie mają zdecydowanie pierwszeństwo przed artykułami spożywczymi! Poza tym wrażenie, jakie z niego odnosimy, nie jest zbyt pozytywne: wszystko jest skupione na biznesie, każdy zakątek został pomysłowo zmodyfikowany, aby móc coś sprzedać, czasem nawet w tandetny sposób. Wierzymy, że reprezentuje to również w pewnym sensie a obraza historii i tym, którzy przeżyli Skagway w znacznie trudniejszych warunkach, ale wieś jest celem letnich rejsów, a z dużych statków schodzą na ląd hordy amerykańskich turystów spragnionych zakupów. Wsiądźmy do pociągu do którego zabierze nas podróż w trzy godziny w obie strony Biała Przełęcz, historyczna placówka śladami Stampederów, poszukiwaczy złota, którzy w ostatnich latach XIX wieku zaimprowizowali wszystko, aby dotrzeć do Klondike. Kilka kilometrów dalej biegnie ścieżka prowadząca do przełęczy Chilkoot, słynnego wzgórza, na którym wszędzie wiszą zabytkowe zdjęcia przedstawiające mozolną zimową wspinaczkę poszukiwaczy. Tory są torami pierwszej kolei, dlatego biegną po wkopanych w skale podsypkach i odnowionych mostach, których początki sięgają epoki gorączki złota. Pociągiem zaraz po opuszczeniu miasta mijamy cmentarz, na którym pochowanych jest wielu górników złota i sławnych bandytów.
Ciekawy strumyk nasiąknięty mętną wodą i dosłownie pełen łososi.
Spotykamy kilku panów z Whitehorse, którzy informują nas, że ich miasto również spowija mgła wywołana pożarami.
Wsiadamy ponownie do samochodu, aby wrócić do Białej Przełęczy i opuścić Alaskę na stałe. Stąd zaczyna się autostrada Klondike, którą w ostatnich dniach przemierzano w jej środkowo-północnej części, aby dotrzeć do Carcross w Jukonie, podążając starą ścieżką, którą podążali poszukiwacze złota, z których większość udała się łodzią wzdłuż wybrzeża z Lower 48 do burzliwego Skagway, a następnie przekroczyła niebezpieczną przełęcz Chilkoot, docierając w ten sposób do Whitehorse. Stąd udali się w górę Jukonu. Ten odcinek drogi oferuje wspaniałe widoki na samotny krajobraz okolicy. Carcross to typowa wioska na Dzikim Zachodzie z naprawdę przyjaznym centrum dla zwiedzających. Pracownik pokazuje nam mapę w Internecie, na której obszary Alaski i Jukonu objęte płomieniami są zaznaczone w czasie rzeczywistym na czerwono, a te, na których jest tylko więcej ognisk, na żółto: imponujące pod względem zasięgu. Mówi nam, że lato było w okolicy bardzo deszczowe; nie zauważyliśmy tego ze względu na suchość gleby, najwyraźniej związaną z przyczynami wewnętrznymi. W rzeczywistości maj był całkiem ładny, więc cofnęli się do zimy i piętnaście dni temu wyszli z niej z bardzo ciepłymi temperaturami. Okrążamy pustynię Carcross, najmniejszą pustynię świata, starą opuszczoną kopalnię (la Kopalnia Wenus)

Wycieczka do Jeziora Szmaragdowego

i jesteśmy dosłownie oszołomieni fantastycznymi kolorami Jezioro Szmaragdowe, autentyczny zestaw klejnotów. Wracamy na autostradę Alaska w Johnson's Crossing i rzucamy kotwicę wkrótce za Teslin, w doskonałym motelu Dawson Peaks, którego kierownik jest niezwykle uprzejmy. W tym samym miejscu jemy kolację na bazie halibuta gotowanego i szybko grillowanego (z nieuniknioną grzanką czosnkową), złowionego niedawno w Kanale Lynn. Pokoje w kabinach oferują widok na jezioro Teslin, w szczególnej atmosferze pełnej komarów!