Day 15
Whitsunday- en Steenbokkust
Roer zuidwaarts: de Whitsunday Coast en de Capricorn Coast, tot aan de Steenbokskeerkring bij Rockhampton
Steenbokkust en Bucasia-strand
Wij vertrekken om 6.45 uur. het roer in zuidelijke richting wijzen (en wat konden we nog meer doen!). Het is een prachtige dag, het landschap is aanvankelijk bezaaid met suikerrietplantages en mango, om ruimte te laten voor een klassieke struik met frequente begrazing. Onderweg komen we ook grazende kamelen tegen. We gaan een steile helling op naar de top van een heuvel vanwaar we vierkante kilometers vlakte beneden ongeveer twintig kilometer ten zuiden van Ayr domineren. We vervolgen onze reis in de richting van Steenbokskeerkring we bereiken Mackay onderaan de WHITSUNDAY COAST, waar de gids een meer dan terecht bezoek aanbeveelt Bucasia-strand. We vinden een heel interessant winkeltje waar we genoeg kopen voor de lunch van vandaag en die van de komende dagen. Sterker nog, we kopen twee warme vleespasteien, het Australische nationale gerecht, een soort vierkante of ronde taart van hartig zanddeeg, waarbinnen een lekkere pittige ragout zit. Soms wordt er ook kaas aan toegevoegd. Goed idee voor een tussendoortje. Ongeveer zeventig kilometer ten zuiden van Mackay komen we een strand tegen waar we met grote verbazing naar kijken bomen groeien in de zee langs de kust. Dit zijn geen mangroven, de stam ligt ongeveer een meter onder water en het is verrassend hoe het zout deze bomen laat leven.

Het stedelijke gezicht van Pinksteren
De golven zijn erg laag, de oceaan is werkelijk de Stille Oceaan. Sommige borden waarschuwen tegen zwemmen, omdat er krokodillen kunnen worden aangetroffen. Wat we doormaken is de STEENBOK KUST. Na enkele zware regenbuien gevolgd door heldere regenbogen we komen aan in Rockhampton, een stad die bekend staat als de steakhoofdstad. We verblijven voor $80 in een bungalow, een leuke accommodatie waar je zeker een paar dagen van kunt genieten. De dame die de camping beheert, raadt voor het diner het restaurant van de plaatselijke voetbalclub aan, waar we uiteraard de runderfilets proeven. We tanken benzine als de jonge pompbediende ons waarschuwt om niet vrij rond te lopen in de binnenstad: een stad die ze zelf mooi vindt, met een hele reeks stierenmonumenten midden op rotondes of op de meest onverwachte plekken, maar die niet te vertrouwen is vanwege de aanwezigheid van diverse dronkaards en drugsverslaafden. Mede getroost door onze vermoeidheid keren we terug niet voordat we een nachtfoto hebben gemaakt van het bord dat de passage van de Steenbokskeerkring markeert, enkele tientallen meters van onze bungalow.
Als vleeshoofdstad, met zijn vrij rondlopende kuddes en zijn 50.000 inwoners, is Rockhampton ook de meest westerse stad, met een sterke aanwezigheid van echte cowboys. Het heeft een zeer Amerikaanse uitstraling, anders dan het zachte karakter van andere kuststeden. Het is merkwaardig om te zien hoe de verlichting van de stad wordt teruggebracht tot de essentie, misschien zelfs minder. Alleen de Bruce Hwy, die er doorheen loopt, wordt ondersteund door de aanwezigheid van elektriciteitspalen. Alles rondom is dikke duisternis en er komt weinig licht uit de huizen.





