Indie

Zauważyliśmy, że ludzie wydają ogromne sumy, aby uczcić wesele; rodzice pary młodej posuwają się tak daleko, że zaciągają długi, aby zrobić dobre wrażenie, zapraszając nawet 2000 osób, aby ceremonia odprawiona przez bramina trwała dalej z pompą i uroczystościami, które dla wielu z nas wydają się zbędne, jeśli nie wręcz tandetne. Wydaje się, że przeciętna rodzina wydaje 10 000 euro, co według indyjskich standardów stanowi fortunę.

Małżeństwa między wyznawcami różnych religii są rzadkie, podobnie jak małżeństwa między różnymi kastami. Często pary wybierane są przez rodziców z całym szacunkiem dla przyszłych małżonków, którzy to akceptują, wierząc, że ich młody wiek raczej nie pozwoli im na obiektywny wybór właściwej osoby na życie. W bardziej zacofanych kontekstach może się zdarzyć, że członkowie rodziny zabiją jednego z małżonków, jeśli małżeństwo odbywa się między różnymi kastami lub jeśli nie jest aranżowane przez rodziców.

A właściwie cztery religie które nakładają się na siebie (hinduizm, dżinizm, sikhizm i buddyzm) mają wiele wspólnych aspektów. Pierwsi dwaj są starsi, urodzili się w tym samym czasie i rozwijali się równolegle: hinduizm jest bardziej sekciarski, a dżinizm bardziej rygorystyczny w zwyczajach, bardziej obecny na północnym zachodzie i w Gujarat. Buddyzm i sikhizm były dwoma odstępstwami od głównej gałęzi hinduizmu: jedno narodziło się 2500 lat temu, drugie zaledwie 500. Niektórzy traktują je jako herezje i w pewnym sensie nimi są, ale mają wiele wspólnych cech u podstaw wizji religijno-filozoficznej. Obaj nie podzielają systemu kastowego i opowiadają się za wzajemną pomocą, ale buddyzm podziela z Hindusami tę samą ideę dotyczącą samsary i ogólnie wizji życia oderwanego od materializmu. W przeciwieństwie do buddyzmu, który przewiduje również przerwanie cyklu śmierci i odrodzenia, aby osiągnąć nirwanę, hinduizm opowiada się za osiągnięciem mukszy; wystarczy to przetłumaczyć (wyzwolenie), aby zrozumieć, że nie jest obiecany żaden konkretny raj, cykliczne powtarzanie jest po prostu przerywane. Brak zbytniego przywiązania do spraw ziemskich sprawia, że ​​kontakt ze śmiercią jest mniej dotkliwy.

Dżiniści utworzyli prawdziwe lobby, których celem jest wzajemna obrona społecznych i ekonomicznych interesów wyznawców; zwartą i inteligentną mniejszość, zdolną do tworzenia przewag, a także intryg. Są dobrze reprezentowani zarówno na poziomie politycznym, jak i biznesowym, a proporcjonalnie najwybitniejszymi osobistościami teatru indyjskiego, takimi jak bankierzy, kupcy itp., są dżiniści.

Są miasta takie jak Pushkar, a nawet stany takie jak Gujarat, które są wolne od alkoholu. Ale w przypadku Pushkara po prostu przejedź kilka kilometrów lub przenieś się do Radżastanu i wypij, co chcesz; dlatego wielu mieszkańców Gudżaratu przyjeżdża na wakacje do krainy maharadżów.

Dowiadujemy się, jak mieszkańcy Gujarat są uważani za Amerykanów Indii: kupców, otwartych na nowości i nawet trochę przechwalających się, ale cenionych ze względu na swoje umiejętności. Gandhi pochodził z tego stanu.

Choć cztery wymienione religie narodziły się na terytorium Indii (istnieje wiele dyskusji na temat tego, czy dzisiejsze Lumbini w Nepalu było rzeczywiście Indiami w czasach narodzin Buddy), islam został narzucony przez zdobywców przybywających z zachodu: Arabów, następnie Persów i wreszcie dynastię Mogołów wywodzącą się z islamskiej Azji Środkowej. W pewnym sensie jest to sprzeczne z wierzeniami indyjskimi i bardziej ogólnie orientalnymi, co odbija się również na kulturowych aspektach wierzących, a w konsekwencji i populacji.

Indie są niezaprzeczalnie krajem o silnej duchowości i nieuchronnie ktoś wykorzystuje ten czynnik do uzyskania nielegalnych korzyści. Obok poważnych osób religijnych lub guru, którzy uczą drogi do zrelatywizowanego życia we wszystkich jego postaciach, istnieją „babas”, synonimowie ojców, którzy wykorzystują naiwność wyznawców, od których udaje im się wyłudzić pieniądze, przysługi seksualne i inne korzyści. Nieszczęśnikami są często ludzie z Zachodu poszukujący egzotycznej ezoteryki, która mogłaby ucieleśniać coś lepszego niż Indie. Niektórzy guru stali się ogromnie bogaci, a wielu trafiło do więzienia za branie pieniędzy, plagiat i gwałcenie kobiet w aśramach. Szczególnie jeden z nich, Asaram, mógł cieszyć się bezkarnością, gdyż był w jakiś sposób powiązany z partią Modiego; poziom zgromadzonej władzy w połączeniu z ogromnym kontem bankowym uchronił go na długi czas przed wymiarem sprawiedliwości, by ostatecznie ze względu na surowość postawionych mu zarzutów okazał się nie do obrony i zakończył się dożywotnim więzieniem.

Wewnętrzne napięcia i zagrożenia z zagranicy (w szczególności z Pakistanu) sprawiają, że Indie są krajem, w którym obecna jest obecność wojskowy i inteligencja są niezbędne do utrzymania status quo i zapobiegania degeneracjom. W Delhi barierki to stabilne elementy małej architektury, pozostawione niemal wszędzie wzdłuż drogi, gotowe do użycia w razie potrzeby. Sądziliśmy, że utworzenie takiego garnizonu było w dużej mierze spowodowane zbliżającymi się wyborami, próbą zapobieżenia atakom lub działaniom, które mogłyby podważyć ich normalne postępowanie; w rzeczywistości jest to reguła i nie ma powodu, aby po głosowaniu ta obecność miała być zmniejszana.

Duży obszar wokół lotniska w Delhi to przywilej lotnictwa wojskowego, kilometry murów z drutem kolczastym biegną wzdłuż dróg prowadzących do lotniska. Jaisalmer (patrz poniżej) jest równie zmilitaryzowany i można by pomyśleć, że w strefach ukrytego konfliktu dalej na północ sytuacja jest znacznie gorsza.

Napięcie z Pakistanem objawia się także grami szpiegowskimi do tego stopnia, że przekroczenie granicy między obydwoma krajami nie jest łatwe, szczególnie dla niektórych kategorii obywateli; możliwe są pewne wyjątki w przypadku osób zamieszkujących obszary blisko granicy.

Widzieliśmy kolumny ciężarówek z czołgami jadące na wschód w kierunku Jaisalmer, co pokazuje, że po trzech wojnach stoczonych przyczyny konfliktu są nadal obecne, szczególnie w momencie globalnych kłopotów, w którym sąsiedni kraj utrzymuje bliskie stosunki z Chinami, kolejnym wyznaczonym przeciwnikiem w kwadrancie azjatyckim.

Żołnierze są profesjonalistami, mają akceptowalne zarobki i mają zapewnione minimum edukacji szkolnej, dlatego nie jest trudno znaleźć nowych rekrutów. 

Każde państwo ma swoje dobrze określone i monitorowane granice, własne prawa, a policja nie może ścigać domniemanego przestępcy w sąsiednim państwie. Organy ścigania współpracują, ale w Stanach Zjednoczonych nie ma organu ponadnarodowego takiego jak FBI; oznacza to, że gangi przestępcze mogą właśnie na tej dwuznaczności grać

Kilka przykładów:

• korma ram puri à z baraniną
• Shahi Paneer Korma lub Mughlai Paneer Korma
• Malai kofta in Agra: kluski z twarogu nadziewane suszonymi owocami podawane w bogatym sosie mughlajskim
• Od Buchary po Agrę: z czarną soczewicą gotowaną z kremowym sosem z masłem i łagodnymi przyprawami
• Masala Paneer w Khajuraho
• Specjalne thali: z dalem itp.