Yala N.P.

Van Ella tot Tissamaharama

We vertrekken om 7 uur, voor het ontbijt, om meteen naar Little Adam's Peak te gaan, een wandeling met 200 meter hoogteverschil met een paar steile punten en enkele trappen, maar verre van wat we in Dalhousie zagen. Het is echter een aaneenschakeling van drie pieken van waaruit je een schitterend uitzicht hebt op Ella's Rock en wat ons omringt, met dien verstande dat in de verte de gebruikelijke grijze sluier geen volledig zicht op de horizon mogelijk maakt. Een goede manier om onze benen te strekken en bij het ontbijt te verschijnen om een ​​goede indruk te maken. We verlaten Ella en nemen de kronkelige weg die naar Wellawaya leidt en stoppen kort daarna ter hoogte van de waterval Rawana-watervallen. Ook hier wordt de majesteit verminderd door de beperkte waterstroom; er zijn verschillende Singalese gezinnen die aan het baden zijn of foto's maken, terwijl op straat straatverkopers of kraamverkopers zaken proberen te doen met klanten. Nog tien kilometer op de weg die naar Kataragama leidt en we bevinden ons nu op de vlakte. Rijst, groentegewassen, aubergine en dames vinger, hebben nu de plaats van thee ingenomen en zelfs fruitbomen zijn anders. We bezoeken de rotssculpturen van Buduruwagala, zeven beelden uit de 10e eeuw waar deze opvalt een 15 meter hoge Boeddha gesneden uit graniet; Ook hier is er een sterke mix tussen boeddhisme en hindoeïsme, zozeer zelfs dat het beeld van Vishnu naast de Boeddha verschijnt, in een secundaire positie vergeleken met de eerste, maar nog steeds een integraal onderdeel van de plaatselijke goden. Maitreya, de Boeddha van de toekomst, wordt beschreven als een bodhisattva, laten we hopen dat er geen Tibetaan door die streken trekt.

We zien hoe de monnik van gisteren het geld weigerde alsof het vergif was; degene die we vandaag bij de kassa tegenkomen, heeft er echter helemaal geen minachting voor en de 500 roepies, iets meer dan drie euro per stuk, om een ​​site te zien die geen speciaal personeel of onderhoud vereist, worden verzilverd in ruil voor een kaartje waarop byzantijns geschreven staat dat bedankt voor de donatie. De sculpturen zijn gemaakt in een rotswand die verrijst tussen de weelderige vegetatie, waar ook tamarindebomen opvallen. We gaan verder en onderweg zien we ook het panorama van de verkopers veranderen: voorheen was er een overheersend aanbod van kraampjes maïskolven kook vanbinnen gestookte ketels van het vuur van de takken verzameld in het gebied, rijen van terracotta pannen die wrongel bevatten, een zure yoghurt gemaakt van buffelmelk en meestal vergezeld van honing. Waar mogelijk wordt de rijst geïrrigeerd en groeit hij weelderig, waardoor drie oogsten mogelijk zijn, anders wordt hij gezaaid in de hoop dat het gaat regenen. In het ergste geval wordt er vlak voor het regenseizoen opnieuw gezaaid, waardoor er in twaalf maanden twee oogsten worden behaald. In werkelijkheid zou de regenval in het hoogland al moeten zijn begonnen; we hebben geluk dat ze te laat zijn, maar het natuurlijke evenwicht is daar zeker niet van gediend.

Safari in het Yala Nationaal Park

De staatsweg die naar Tissa leidt is in perfecte staat en tussen de ene inhaalactie en de andere bereiken we de stad voor de lunch. Even pauzeren in het centrum om het vasten te verbreken met een paar koekjes, inchecken en om 14.00 uur hebben we een afspraak met de jeepchauffeur die voor het hotel staat, met wie we de safari naar het op een half uurtje rijden gelegen Yala National Park gaan ondernemen. Zoals verwacht blijkt Yala een druk bezocht park, zowel door tweevoetige toeristen als door viervoeters. We kunnen zeggen dat er voor ieder wat wils is, gelukkig dwingt het struikgewas van struiken en hoge bomen terreinvoertuigen om over de onverharde wegen te rijden, zonder de weilanden te vertrappelen. Wij zien olifanten e krokodillen in overvloed Langs een moeras spotten we maar liefst tien van deze reptielen mangoesten, wilde zwijnen, buffels en een oneindigheid van watervogels en niet in de buurt van brakke lagunes. Helaas missen we het sterke punt van het park, namelijk het luipaard, dat hier thuis is en veelvuldig wordt gezien. In plaats daarvan zijn we getuige van een zeer zeldzame en bijzondere aanblik, zoals de paring tussen twee olifanten. Het lijkt wel een voyeur die dit moment van intimiteit bespioneert tussen de twee dikhuiden die brullen van plezier en stofwolken opwerpen. Ze zijn zeker niet verfijnd of romantisch, maar het is hun aard en moet worden genomen zoals het is. Als het bijna 18.00 uur is en het tijd is om uit te gaan, zorgt een menigte jeeps voor een heuse file op de plek waar een katachtige lijkt te lopen. Na een paar minuten in de rij te hebben gestaan ​​denken we dat het misschien genoeg is; als we van plan zijn soortgelijke ervaringen uit te proberen, kunnen we gemakkelijk elke ringweg in onze steden kiezen. In plaats daarvan genieten we van een equatoriale zonsondergang, waarbij de hoogste takken gloeiend lijken te worden als de bol in de struik stort en een halo achterlaat die verandert van oranje naar roze en vervolgens naar paars. Afgezien van de dieren is het park gevarieerd, tussen bossen en open uitgestrekte prairies die worden afgewisseld met bassins waar de dieren naar het water gaan. We keren om 18.30 uur terug naar het hotel, nog steeds erg stoffig vandaag. Voor het avondeten proeven we de darness, een vis die vertaald wordt als tonijn, ook al lijkt hij in werkelijkheid dichter bij een plakje zalm.