Anja Rezerwa

Poranek w rezerwacie Anja

Okolica jest zdecydowanie tętniąca życiem i hałaśliwa do tego stopnia, że następnego ranka nieustanne pianie kogutów i krzyki dzieci będą nam przypominać, kiedy trzeba wstać z łóżka. Otwieramy drzwi, a po drugiej stronie alejki na oknie przyczajony jest kot, łapiący pierwsze słońce; tutaj także koty są symbolem przebiegłości. Obfite śniadanie, w którym wyróżnia się kuva (banan, pistacje i mąka ryżowa zawinięte i gotowane na parze w liściu bananowca). Wyjazd o 8.30 i dalsza jazda faliste wzgórza które następują po sobie na południe od Fianar, aby dotrzeć do stosunkowo płaskiego obszaru Ambalavao, szczególnie nadające się do upraw wszelkiego rodzaju: żyzna ziemia i przepływające przez nią rzeki są prawdziwym dobrodziejstwem dla lokalnej gospodarki. Wzdłuż drogi rzemieślnicy robią liny z włókien agawy i wystawiają je na sprzedaż w prowizorycznych sklepach. 
Chodźmy odwiedzić A laboratorium, w którym zestaw jest obrabiany a naturalne. Istnieją dwa rodzaje kokonów, naturalne, pochodzące z tapry (sosna) i hodowlane (bardziej regularne): pozostawia się je do wyschnięcia na około tydzień, następnie odrywa się i skleja jeden w drugi w sześciu lub siedmiu warstwach, tworząc pełny kokon, ląduje w innym pojemniku, w którym jest przechowywany. niech się zagotuje przez trzy dni, a następnie ponownie suszono przez kolejne trzy/cztery dni. Tworzą się szorstkie motki, a wraz z nimi ty dostają przewody. Wreszcie istnieje barwnik, który pochodzi z naturalnych składników. Fioletowy pochodzi ze skórki bakłażana, żółty z banana, złoty z kurkumy, grzybowy na brązowy, czerwony z kory, zielony z niektórych rodzajów liści, a dla utrwalenia koloru stosuje się ekstrakt z liści bananowych gotowanych w wodzie. Wszystko wyschnie i jest gotowe do użycia. 
Następnie widzimy kolejne laboratorium, w którym produkowany jest papier Antimoro, a właściwie tektura ozdobiona suszonymi kwiatami. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że oryginalność produkcji nie musi obawiać się konkurencji ze strony poczty elektronicznej. Biorą włókna rośliny, avoha, i moczą je, aby powstały wpisane ręcznie dwoma drewnianymi młotkami formować kulki o średnicy ok. 400 g każdy. Otrzymana w ten sposób pasta jest rozłożone w ramce zalane wodą na około trzydzieści minut. Wykorzystuje się zatem jego działanie poziomujące, które poprzez przesuwanie pozostawia powierzchnię całkowicie płaską i gładką, dzięki czemu można ją postawić na stole, gdzie jest dekorowana umieszczając na nim płatki ostatnio zebranych kwiatów. Następnie przepuszcza się przez nie warstwę lepkiej wody w celu późniejszego suszenia na dużych deskach nachylonych pod kątem 40°. 
W pobliżu znajduje się Rezerwat wspólnotowy Anja, zarządzany we własnym zakresie przez lokalną społeczność, która powinna zbierać dochody. Przewodnik zabiera nas na kilkugodzinną wycieczkę, podczas której odkrywamy i słuchamy ciekawych szczegółów.

Lemury katta i katta

Na przykład dowiadujemy się, że tj Lemury katta są poligamiczni w momencie krycia, a przez resztę czasu tworzą stabilną parę. Żyją jednak w grupie w reżimie matriarchalnym i żywią się liśćmi lub owocami drzewa (mandża) w zależności od pory roku i pory roku. guawa, mały owoc pochodzący z krzewu, który bardzo lubią zarówno mężczyźni, jak i lemury. The Pierścieniowy jest to jedyny lemur występujący na tym obszarze, a ponieważ nie ma tam dołów, jedynymi naturalnymi wrogami są ptaki drapieżne, które przychodzą po młode. Widzimy bardzo trującą roślinę, spożycie jej soku prowadzi do pewnej śmierci w ciągu kilku minut. Przechodzimy przez skalisty teren, pełen 150 osób jaskinie które niegdyś gościło około 600 osób, zwłaszcza w dobie wojen plemiennych, które miały miejsce dwa wieki temu, kiedy wąwozy te stanowiły schronienie dla uciekającej ludności. Nadal jesteśmy w krainie Betsileo, ale było to również przedmiotem sporu między Bara i Merinami. Widzimy też kilka kameleony doskonale zakamuflowane w szarości gałęzi krzewów czy w zieleni liści, podczas gdy żywe różowe pisklęta na farmie mają zupełnie inny kolor. Właściciel zapewnia, że ​​farbując je, ptaki drapieżne ich nie rozpoznają i dzięki temu trikowi można je uratować przed drapieżnikami. Dookoła, zarówno we wsiach, jak i przy wejściu do parku, widać żywe następstwa kolorów kwiatów, od bugenwilli po ogromne poinsecje, aż po duże sansewierie, które zwykle widzimy tylko w wazonach. Na lunch spróbujemy kurczaka kokosowego z flambirowanym ananasem i bananami

znowu wyruszymy w drogę Dolina Tsaranoro. 
Kiedy zbaczamy doliną w kierunku parku Andringitra la droga staje się gruntowa a prędkość jest drastycznie zmniejszona ze względu na zły stan nawierzchni. W tym regionie i na południu, tj dzieci pojawiają się rojami i otaczają klientów, prosząc o pieniądze, prezenty, słodycze lub cokolwiek innego, co ktoś posiada, łącznie z ubraniami, które noszą, co bardziej przypomina marudzenie niż rzeczywistą potrzebę. Po drodze, idąc w tempie spacerowym, mijamy pieszych, którzy z ciekawością noszą na ramionach kawałki świeżo zabitego zebu: niektórzy głowę, niektórzy nogę i tak dalej; odkryjemy, że są gośćmi na weselu i w jakiś sposób zabierają do domu to, co nazwalibyśmy przysługą weselną. Docieramy do obozu Tsara, dobrze umiejscowionego pod murem, którego porównanie z El Captain w Yosemite od razu rzuca się w oczy. Idź wzdłuż A staw sztuczny, do którego wrzuca się wodospad. Kiedy zachód słońca oświetla suchą trawę i wodę, na tle granitowych gór, wydaje się, że odwiedził nas raj. Drzewa mango porastają ognistą żółtą przestrzeń zielenią. Kolacja w obozie obejmuje dyniowe minestrone i zebu bourguignonne, bardzo lokalne mięso. Równie lokalna będzie aranżacja waniliowego rumu. W tym miejscu pozostaje już tylko udać się i usiąść na łóżku pod moskitierą, w jednym z wygodnych bungalowów z meblami, które nie trudno byłoby określić jako etniczne, z prysznicem pod gwiazdami. Na łóżku rozłożone są ręczniki frotte, zwinięte w łabędzia, który z kolei ozdobiony jest płatkami świeżych kwiatów.