Zachodnie wybrzeże

Toliara

Słońce wschodzi i wschodzi, przeczesując swoimi promieniami to, co stoi na jego drodze. Od samego początku w pełni pojmujemy jego przypowieść, gdy spacerujemy po plaży, morze już się cofnęło i pozostawiło wystarczająco dużo miejsca dla piaszczysta przestrzeń. Tylko nieliczni lokalni mieszkańcy zaczynają się przemieszczać, w urokliwym klimacie, gdzie morze nadaje rytm upływowi czasu. Wydaje się, że powolny przepływ, zarówno dla przyrody, jak i dla ludzi, należy do przeszłości i być może my nią żyjemy. Trudno stąd wyobrazić sobie istnienie innego, rzekomo zaawansowanego świata, w którym technologia rządzi człowiekiem i jego uczuciami, w którym czas nie jest już wyznaczany przez pory roku, ale płynie zawsze tak samo, wyróżniając się jedynie naprzemiennością faz pracy i faz czasu wolnego. Przypływ pozostawił na brzegu kilka wspaniałych muszli.
Czas na śniadanie, a ja rybacy są gotowi do wypłynięcia . W przeciwieństwie do naszych szerokości geograficznych, tutaj łowimy głównie na potrzeby domowe lub niewiele więcej pirogi opuszczają plażę rano, aby przynieść do domu to, czego potrzebujesz na dany dzień. Sprzedaż ogranicza się do kilku restauracji turystycznych, ale nie mamy wyobrażeń o organizacji zbierającej ryby i transportującej je przynajmniej do Toliary. Pojazdów chłodni jest niewiele, a przemysł przetwórczy nie istnieje. Ze szczytu wzgórza, na którym jemy śniadanie, za kocem bugenwilli i innych kolorowych roślin, wychwytujemy ruchy odpływających rybaków, uważając, aby nie splątać sieci. Łodzie rozważane z turbosprężarką mają żagiel, inne mają wioślarzy ze sprawną bronią. Zapraszamy również na przejażdżkę pirogą żeglarską, aby poczuć dreszczyk emocji na morzu. Dno morskie jest płytkie i piaszczyste rafa koralowa jest kilka km stąd, więc czuje się jak w ogromnym basenie. Mistrzostwo panowania nad żaglami, a wraz z nimi wiatrem, prowadzi nas do osiągania niewyobrażalnych prędkości bez silnika.

Po kilkugodzinnej „nawigacji” wracamy do bazy, gdyż czas już wyruszyć na kontynuację znacznie bardziej intensywnego dnia, niż się zaczął. Ale wciąż mamy czas, aby rozprostować nogi na plaży, podczas gdy dzieci spadają na nas, prosząc o cukierki lub cokolwiek innego, co przychodzi na myśl, łącznie z okularami, które nosimy, w wizji vazha niedaleko tej, którą mamy Świętego Mikołaja. Scena budzi w nas więcej irytacji niż zawstydzenia, jaką przyszłość mogą mieć, jeśli podstawowym założeniem jest żebranie? W tych stronach z pewnością nie brakuje za co żyć, a obok mijają obcokrajowcy; prawdziwe ubóstwo polega raczej na braku szlachetności kulturowej, której rodzice nie uczą ich, dopóki nie są małe: zawsze łatwiej jest oczekiwać czegoś od innych. I to wydaje się być prawdziwym zacofaniem, równaniem, które powoduje degradację bogatego kraju wśród najbiedniejszych na świecie. Oprócz dzieci, które świadczą o tym, czego uczą ich rodzice, to dorosłym brakuje ducha inicjatywy. Wiele wskazuje na to, że potencjał ludzki – w przeciwieństwie do innych krajów – istnieje, wydaje się, że po prostu łatwiej go nie wykorzystywać. Powyższe oczywiście nie dotyczy obszarów o niekorzystnej sytuacji, występujących niemal na całym świecie i które tutaj zmuszają do przejechania około dziesięciu kilometrów, aby napełnić zbiornik wodą. Od jutra na północy doświadczenia będą inne.

Przenieś do Toliara na lunch na bazie ryb celowo trochę później niż zwykle i

ruszamy na lotnisko, skąd o 17.30 polecimy do stolicy. Wszyscy zalecają punktualne dotarcie na lotnisko, nawet w przypadku lotów krajowych. Tak się składa, że ​​na dwie godziny przed odprawą jest już kolejka do odprawy. Oczywiście nie można sobie wyobrazić, żeby można było to zrobić online za pomocą aplikacji czy nawet na stronie internetowej, wszystko jest prostsze. Liczy się bezpieczeństwo i punktualność lotów, czynniki niezbędne w programie i na które w ramach naszego doświadczenia nie możemy narzekać. Nie ma terminali elektronicznych natomiast ręczny komplikuje informacje, które należy podać w przypadku dwóch lotów przylatujących i tej samej liczby lotów odlatujących. Podczas gdy czekamy w małe lotnisko Daje nam to czas na reorganizację naszych pomysłów, a także zaplanowanie nadchodzących dni w północnej części kraju. 
Lot TLR – TNR 17:30 – 18:35

Do stolicy przylatujemy punktualnie godzinę po starcie i na dzisiaj pozostaje nam tylko kilkugodzinny odpoczynek w przyjemnym hotelu, w którego renomowanej restauracji przebywają w zasadzie turyści udający się w podróż wycieczkową. Znajdujemy się w górnej części miasta, do której nie można łatwo dojechać środkami transportu publicznego ze względu na szereg objazdów w związku ze zbliżającym się przybyciem Papieża; wszystkie taksówki przybywające do stolicy są już zarezerwowane i oczekuje się, że przyjedzie co najmniej 800 000 pasażerów. Pokoje mają drewniane podesty i mają czysto kolonialny wystrój; kuchnia jest wyśmienita, ale atmosfera jest dostosowana wyłącznie do tego typu klientów, którzy ją często odwiedzają. Nie zwracamy szczególnej uwagi na obcą faunę i staramy się jak najszybciej iść spać. Jutro rano śniadanie zaplanowano na 4.