Australia

Kraina niemal na naszych antypodach, z którą łączy nas jedynie kultura pochodzenia europejskiego: reszta jest zupełnie inna. Podróż długa, nie tylko ze względu na przejechane samochodem 8700 km i upał, który często daje się odczuć nawet podczas australijskiej zimy. Ale nie czujesz zmęczenia, z wyjątkiem kilku wieczorów. Nigdy w ciągu dnia, kiedy uwaga, a czasem nawet napięcie związane z zobaczeniem i odkryciem czegoś ciekawego, a nawet czegoś wcześniej niewidzianego, przeważają nad ograniczeniami fizycznymi i psychicznymi. Próbowaliśmy zrozumieć i zrozumieć: od stylu życia po nawyki i różnice, porównując je między nami a nimi, biorąc pod uwagę czynniki ograniczające dla każdego z nich. Życie w 20 milionach na obszarze dwukrotnie większym od Europy daje ogromne korzyści, ale wymaga też wielkich poświęceń na rzecz młodej populacji, wciąż niepewnej swojej tożsamości. Próbowaliśmy dać sobie wyjaśnienia z wielu powodów, być może słusznych, a może błędnych, być może ani jednego, ani drugiego. Wyruszeniem w podróż jest także znalezienie pytań, na które można uzyskać odpowiedzi.

Dzień 0: 19 sierpnia 2007

Po prawie 24 godzinach podróży wreszcie w Australii!

Do MELBOURNE przybywamy po pierwszej w nocy, czyli z około trzy kwadranse spóźnienia z powodu opóźnionego wylotu z Dubaju. Pomiędzy odprawą a czasem potrzebnym na dojazd taksówką do hotelu, kładziemy się spać prawie o trzeciej. Nie jesteśmy nawet specjalnie śpiący ze względu na różnicę czasu, co oznacza, że ​​jesteśmy dopiero późnym popołudniem, ale przede wszystkim dlatego, że udało nam się przespać w samolocie. Tak naprawdę różnica czasu nie będzie miała na nas wpływu, z wyjątkiem minimalnego zmęczenia następnego wieczoru. Zatrzymujemy się w Singapurze podczas burzy monsunowej, która ledwo wykazuje oznaki słabnięcia, gdy po półtorej godzinie ruszamy ponownie.

Lotnisko w Dubaju błyszczy, a miasto nawet w środku nocy pulsuje światłami i ruchem ulicznym. Lotnisko charakteryzuje się palmami objętymi tranzytem wewnętrznym oraz dekoracjami, które mają nawiązywać do przedstawienia tysiąca nocy w wersji lotniczej. Zamieszkująca ją rasa ludzka jest bardzo kolorowa, wyróżniają się kobiety w czadorach i kilka innych osób w burkach, zamiast tego towarzyszą im partnerzy ubrani w jasne t-shirty w zachodnim stylu. Między innymi zadajemy sobie pytanie, w jaki sposób można ich sprawdzić, aby zweryfikować ich tożsamość w momencie wejścia na pokład. Kiedy dotrzemy do stolicy Wiktorii, spodziewamy się temperatury wynoszącej 5°. Jest już późny wieczór i taksówka bez problemu dotrze do hotelu w centrum.