Lądowanie i nocleg w Algierze

Przyjazd do Algieru

Irytujący wiatr, który od dwóch dni nęka okolice Turynu, nie stanowi przeszkody dla ruchu lotniczego, jednak wyjeżdżamy z półgodzinnym opóźnieniem i z minimalnymi obawami, a mimo to docieramy na czas na połączenie w Algierze, które z kolei nie dotrze na czas. Wydaje się, że ITA Airways borykają się z tymi samymi krytycznymi problemami, co poprzednie kierownictwo, ale nawet nowy właściciel Lufthansy w ostatnich latach wykazywał się co najmniej niedociągnięciami pod względem punktualności. Podróż miała rozpocząć się rano, ale lot został odwołany kilka tygodni wcześniej, przez co wszyscy pasażerowie przenieśli się na wieczorny lot. Będzie to pierwszy zwiastun tego, że Algieria nie jest szczególnie popularnym kierunkiem podróży, zarówno turystycznych, jak i biznesowych. Ruch lotniczy nad Morzem Śródziemnym tego wieczoru nie jest szczególnie duży, a wiatry nie są przeciwne, przez co docieramy do celu zaledwie z kwadransem spóźnienia.

Kontrola paszportowa w dniu przyjazdu jest wynikiem biurokracji, która charakteryzuje te kraje, z niewielką liczbą urzędników i niewielką pomocą ze strony IT, ale odbywa się ona bez problemów dzięki wcześniej uzyskanej wizie. Krótka dygresja na ten temat: aby otrzymać wizę algierską, oprócz formularza aplikacyjnego i 4 zdjęć, należy przedstawić także oświadczenie od pracodawcy oraz wyciąg z konta bankowego, aby udowodnić dobrą sytuację finansową osób podróżujących do kraju Afryki Północnej. Po przybyciu spotykamy się z członkami agencji odpowiedzialnej za naszą wycieczkę oraz poznajemy przewodnika, koordynatora i kierowcę. Wsiadamy do przestronnego autobusu produkcji chińskiej, który w swojej ojczyźnie ma już za sobą długą karierę i jest razem z boskiej miłości. Zabierani jesteśmy do hotelu, w cichej i wystarczająco oświetlonej części stolicy, aby przynajmniej do określonej godziny można było uznać ją za godną zaufania. Po drodze mamy już okazję podziwiać m.in oświetlenie nowego meczetu, które odwiedzimy ostatniego dnia, a także mamy pierwszy obraz miasta, nawet gdy nasze rzęsy próbują się teraz zebrać, aby zamknąć oczy. Autobus wyjedzie z nas na główną ulicę, naszym zadaniem będzie pokonanie trzystu metrów pochyłej drodze, aby dotrzeć do recepcji i wreszcie do pokoju. Jesteśmy godzinę za Włochami, ale kiedy szykujemy się do snu, lokalny zegar wciąż wskazuje wpół do drugiej w nocy. Pod koniec października w Algierze jest cieplej niż oczekiwano, a maksymalne dzienne temperatury wynoszą 31/32°.